५. आईस पत्र…

मराठी भाषेतील पत्रलेखन हे एक महत्त्वाचे लेखनकौशल्य आहे. भाषिक आणि ऐतिहासिक संदर्भ म्हणूनही पत्रलेखन महत्त्वाचे असते. पत्रलेखनाचे प्रमुख दोन प्रकार आहेत —

अनौपचारिक पत्र लिहिताना उपयोगी मायने :

पत्रलेखन करताना घ्यावयाची काळजी :

• उजवीकडे कोपऱ्यात आपले नाव, पत्ता व दिनांक लिहावा.
• ज्यांना पत्र पाठवायचे आहे, त्यांना उद्देशून योग्य मायना लिहावा.
• सुरुवात करताना ‘पत्रास कारण की…’ असे लिहावे.
• मुख्य मजकूर परिच्छेदांत लिहावा; आधी त्या व्यक्तीचे क्षेमकुशल विचारावे.
• भावना व विचार व्यक्त करताना प्रभावी भाषा वापरावी; पत्र आपल्या बोलीभाषेतही लिहिता येते.
• समारोप करताना ‘कळावे, लोभ असावा’ असे लिहावे.
• उजवीकडील कोपऱ्यात शेवट करून आपले नाव लिहावे.
• पाकिटावर पाठवणाऱ्याचा पत्ता (प्रेषक) व मिळणाऱ्याचा पत्ता (प्रति) लिहावा.

उताऱ्यातील महत्त्वाचे मुद्दे (स्वतःच्या शब्दांत) :

• पत्रलेखनातून विचार, भावना व माहिती इतरांपर्यंत पोहोचवता येते.
• पत्राचे तीन भाग असतात — सुरुवात, मुख्य मजकूर व शेवट.
• स्वच्छ, सुंदर अक्षर व योग्य शब्द महत्त्वाचे असतात.
• पत्रलेखनामुळे नात्यांमध्ये जवळीक निर्माण होते.

उपसर्ग : शब्दाच्या सुरुवातीला जोडला जाणारा घटक, ज्यामुळे त्या शब्दाचा अर्थ बदलतो किंवा नवीन अर्थ निर्माण होतो. उदा., अ, सु, अप, प्र, उप.

प्रत्यय : शब्दाच्या शेवटी जोडला जाणारा घटक, ज्यामुळे त्या शब्दाचा अर्थ किंवा रूप बदलते.