२. चिमणीचं घरटं
अद्वैता उमराणीकर — संपूर्ण पाठ्यपुस्तक स्वाध्याय, शब्दार्थ, विरामचिन्हे व सारांश. महाराष्ट्र राज्य पाठ्यपुस्तक मंडळ (बालभारती).
शेअर कराAdvertisement
पाठाविषयी
हा पाठ ईशा व तिची आई यांच्या संवादातून उलगडतो. शहरातून चिमण्या दूर का गेल्या, हे आई ईशाला समजावून सांगते. पक्ष्यांना अन्न व निवारा मिळावा म्हणून आपण काय करू शकतो, हे या पाठातून कळते.
महत्त्वाचे मुद्दे
- ईशाने चिमणी कधीच पाहिली नव्हती.
- चिमणी नाहीशी झालेली नाही; ती शहरापासून दूर गेली आहे.
- सिमेंटची घरे व झाडांची तोड यांमुळे चिमण्यांना जागा उरली नाही.
- माणसाची हाव वाढल्याने निसर्गाचा नाश झाला.
- आजोबांनी नैसर्गिक खते वापरली, म्हणून पक्ष्यांना अन्न मिळाले.
- पक्ष्यांना पिंजऱ्यात न ठेवता त्यांना निवारा द्यावा.
शब्दार्थ
- राळे – एक तृणधान्य
- खुराडे – कोंबडीचे घर
- हाव – लोभ
- चिवचिवाट – चिमण्यांचा आवाज
नवीन शब्द शिकू या.
| शब्द | अर्थ |
|---|---|
| राळे | एक तृणधान्य |
| खुराडे | कोंबडीचे घर |
| हाव | लोभ |
आम्हांला हे समजले.
विचार करा व सांगा.
पक्षी नसतील तर निसर्गाचा तोल बिघडेल.
- किडे व अळ्या वाढून पिकांचे नुकसान होईल.
- बिया दूरवर पसरणार नाहीत, त्यामुळे नवी झाडे कमी उगवतील.
- मेलेले प्राणी पडून राहतील व रोगराई पसरेल.
- पक्ष्यांचा किलबिलाट हरवेल.
टीप : हा मत विचारणारा प्रश्न आहे. विद्यार्थ्यांनी वरील मुद्द्यांच्या आधारे स्वतःच्या शब्दांत उत्तर लिहावे.
यावरून समजते, की चिमण्या नष्ट झालेल्या नाहीत. शहरात त्यांना घरटी बांधायला जागा व अन्न मिळत नाही. म्हणून त्या खेड्यापाड्यांत, शेतांत व जंगलांत राहायला गेल्या.
यावरून समजते, की माणसाचा लोभ वाढला. त्याने झाडे तोडून सिमेंटच्या इमारती बांधल्या. जास्त पिकासाठी शेतात रासायनिक खते वापरली. त्यामुळे पक्ष्यांचे अन्न व निवारा नाहीसा झाला.
- तिला हळुवारपणे उचलून सुरक्षित, सावलीच्या जागी ठेवीन.
- मऊ कापड घातलेल्या खोक्यात ठेवून पाणी व थोडे धान्य देईन.
- आई-बाबा किंवा शिक्षकांना लगेच सांगेन.
- तिला पशुवैद्यकीय दवाखान्यात नेईन. बरी झाल्यावर मोकळ्या जागी सोडून देईन.
Advertisement
चर्चा करू या.
गटचर्चेसाठी मुद्दे —
- सिमेंटच्या इमारतींमुळे घरट्यांच्या जागा नाहीशा झाल्या.
- झाडांची तोड झाल्याने निवारा संपला.
- रासायनिक खते व कीटकनाशके यांमुळे पक्ष्यांचे अन्न कमी झाले.
- प्रदूषण व गोंगाट यांचा पक्ष्यांना त्रास होतो.
- पतंगाच्या मांजामुळे पक्षी जखमी होतात.
आपण काय करू शकतो : झाडे लावणे, पाणी व धान्य ठेवणे, कृत्रिम घरटी बसवणे आणि घरटी न तोडणे.
खेळू या शब्दांशी.
लक्षात ठेवा : जे शब्द ऐकल्यावर त्यांचा आवाज कानांत घुमतो, अशा शब्दांना नादमय (ध्वनिदर्शक) शब्द म्हणतात.
कृतीतून शिकू या.
हा कृतिप्रकल्प आहे. विद्यार्थ्यांनी प्रतिकृती स्वतः तयार करावी.
प्रतिकृतीत दाखवता येतील अशा गोष्टी : कौलारू छप्पर व वळचणीत ठेवलेले घरटे · अंगणातील मोठे झाड व त्यावरील पक्ष्यांची घरटी · पाण्याचे भांडे व धान्याचे ताट · गच्चीवर सौरऊर्जा पॅनेल · पावसाच्या पाण्याचे संकलन करणारी टाकी · परसबाग व कंपोस्ट खड्डा. साहित्य — पुठ्ठा, माती, काड्या, गवत, कापूस, रंग.
हा वाचन उपक्रम आहे. पुस्तक ग्रंथालयातून मिळवून वर्गात प्रकट वाचन करावे व आवडलेल्या भागाची नोंद वहीत ठेवावी.
चला वाचू या. / जाणून घेऊ या.
ही वाचन कृती आहे. उताऱ्याचे अनुलेखन व श्रुतलेखन करावे.
उताऱ्यातील महत्त्वाचे मुद्दे (स्वतःच्या शब्दांत) :
- प्रत्येक पक्षी आपल्या गरजेनुसार वेगळे घरटे बांधतो.
- सुगरण अतिशय सुंदर, लोंबकळणारे घरटे विणते.
- घरटे बांधण्यासाठी गवत, पाने, काड्या व माती वापरली जाते.
- घरटे अंडी व पिल्लांचे संरक्षण करते. म्हणून घरटी तोडू नयेत.
कथा म्हणजे काय? कथा हा साहित्याचा जुना प्रकार आहे. पात्रे, घटना, स्थळ, संवाद, शीर्षक व तात्पर्य हे कथेचे घटक असतात. परिकथा, बोधकथा, ऐतिहासिक कथा व विज्ञानकथा हे कथेचे प्रकार आहेत. ऐकलेली कथा कमी शब्दांत सांगणे म्हणजे कथेचा सारांश सांगणे.
लिहिते होऊ या.
ईशाचा वाढदिवस जवळ आलेला असतो. ‘चिवचिवाट’ म्हणजे काय, असे ईशा आईला विचारते. तिने चिमणी कधीच पाहिलेली नसते. आई सांगते, चिमणी नाहीशी झाली नाही. ती शहरापासून दूर खेड्यांत, शेतांत व जंगलात राहते. आई ईशासाठी घरटे, राळे व पाण्याचे मातीचे भांडे आणते.
पूर्वी अंगणात झाडे होती, शेतात पिके डोलत होती. पण माणसाची हाव वाढली. सिमेंटच्या इमारती आल्या, शेतात रासायनिक खते वापरली गेली. त्यामुळे चिमण्या दूर गेल्या. आजोबांनी मात्र जुने घर जपले व नैसर्गिक खते वापरली. शेवटी ईशा बाल्कनीत झाडे लावायचे ठरवते. पक्ष्यांचे जतन करणे हे आपले कर्तव्य आहे, असा संदेश पाठातून मिळतो.
आपण समजून घेऊ या. — विरामचिन्हे
| चिन्ह | नाव | वापर कोठे व कसा करावा? |
|---|---|---|
| . | पूर्णविराम | वाक्य पूर्ण झाले हे दर्शवण्यासाठी; शब्दांचा संक्षेप दाखवण्यासाठी (उदा. इत्यादी – इ.) |
| ; | अर्धविराम | दोन लहान वाक्ये उभयान्वयी अव्ययांनी जोडली असता, उभयान्वयी अव्ययापूर्वी |
| , | स्वल्पविराम | एकाच जातीचे अनेक शब्द लागोपाठ आल्यास; संबोधन दर्शवताना |
| : | अपूर्णविराम | वाक्याच्या शेवटी तपशील द्यावयाचा असल्यास |
| ? | प्रश्नचिन्ह | प्रश्नार्थक वाक्याच्या शेवटी |
| ! | उद्गारवाचक चिन्ह | भावना व्यक्त करताना भावदर्शक शब्दाच्या शेवटी |
| ‘ ’ | एकेरी अवतरण चिन्ह | वाक्यात एखाद्या शब्दावर जोर द्यावयाचा असल्यास |
| “ ” | दुहेरी अवतरण चिन्ह | बोलणाऱ्याच्या तोंडचे शब्द दाखवण्याकरिता |
| – | संयोग चिन्ह | दोन शब्द जोडताना; ओळीच्या शेवटी शब्द अपुरा राहिल्यास |
| — | अपसरण चिन्ह | बोलताबोलता विचारमालिका तुटल्यास; स्पष्टीकरण द्यावयाचे असल्यास |
नमुना उतारा — ‘आमच्या अंगणातील पाहुणे’
आमच्या अंगणात एक मोठे आंब्याचे झाड आहे. त्यावर चिमण्या, बुलबुल, साळुंकी अशा कितीतरी पक्ष्यांची सतत वर्दळ असते. काल सकाळी आई मला म्हणाली, “अगं, बघ; तुझ्यासाठी पाहुणे आले आहेत!” मी धावतच बाहेर गेले. अरे वा! फांदीवर एक छोटीशी चिमणी काड्या घेऊन घरटे बांधत होती. मी हळूच विचारले — तिला भीती वाटत नसेल का? आईने सांगितलेली गोष्ट मला आठवली : पक्ष्यांना त्रास न देणे, हेच त्यांच्यावरचे खरे प्रेम.
वरील उताऱ्यात वापरलेली चिन्हे : पूर्णविराम (.), स्वल्पविराम (,), अर्धविराम (;), अपूर्णविराम (:), प्रश्नचिन्ह (?), उद्गारवाचक चिन्ह (!), दुहेरी अवतरण चिन्ह (“ ”), अपसरण चिन्ह (—). विद्यार्थ्यांनी असाच स्वतःचा उतारा तयार करावा.